Poprzednia

ⓘ Gieorgij Malenkow




Gieorgij Malenkow
                                     

ⓘ Gieorgij Malenkow

Gieorgij Maksimilianowicz Malenkow, ros. Георгий Максимилианович Маленков – rosyjski polityk komunistyczny, działacz państwowy ZSRR, wysoki funkcjonariusz WKP/KPZR. Jeden z najbliższych współpracowników Józefa Stalina, a po jego śmierci przez niespełna dwa lata premier ZSRR i faktyczny przywódca tego państwa.

                                     

1. Życiorys

W 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, w rok później do Rosyjskiej Komunistycznej Partii bolszewików. W czasie służby wojskowej był komisarzem politycznym politrukiem. Następnie studiował w Moskwie. Później był pracownikiem technicznym aparatu partyjnego, od 1927 sekretarzem technicznym Biura Politycznego KC WKPb. Po XVII zjeździe WKPb w lutym 1934 został zastępcą kierownika wydziału kierowniczych organów partyjnych KC WKPb, od marca 1935 kierownikiem wydziału był Nikołaj Jeżow. W lutym 1936 Malenkow zastąpił Jeżowa na funkcji kierownika wydziału, aktywnie uczestnicząc w przygotowaniu i przeprowadzeniu wielkiej czystki – m.in. osobiście uczestniczył w przesłuchaniach aresztowanych działaczy partyjnych. Wydziałem kierował przez cały okres wielkiego terroru - do roku 1939.

Na XVIII zjeździe WKPb w marcu 1939 Malenkow został członkiem KC, sekretarzem KC WKPb i kierownikiem wydziału kadr KC do wiosny 1946. W czasie wojny wszedł w skład Państwowego Komitetu Obrony, był wysyłany często na krytyczne odcinki frontu; kierował też produkcją samolotów. 30 września 1943 otrzymał Medal Sierp i Młot i tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej wraz z Orderem Lenina w 1945 i 1952 ponownie odznaczono go Orderami Lenina. Od 1944 wicepremier ZSRR, od 1946 członek Biura Politycznego KC WKPb. Mimo przejściowej niełaski stał się drugą osobą w państwie. W 1949 organizował tzw. sprawę leningradzką, a następnie sprawę "Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego”. W 1952 przewodniczył XIX Zjazdowi WKPb i wygłosił na nim referat sprawozdawczy.

Po śmierci Józefa Stalina w marcu 1953, Malenkow zastąpił go na stanowisku premiera ZSRR. Przez kolejne kilka dni po 5 marca, tj. do czasu wyboru nowego kierownictwa, jako drugi po Stalinie w hierarchii partyjnej, pełnił też obowiązki generalnego sekretarza partii komunistycznej. Z funkcji sekretarza zrezygnował 14 marca po oskarżeniach o próbę zbytniej konsolidacji władzy. Nie ulegało wątpliwości, że w nowej sytuacji politycznej, pełniąc również funkcję sekretarza KC KPZR jednego z pięciu równoprawnych – przewodniczący im Nikita Chruszczow początkowo miał uprawnienia wyłącznie w zakresie koordynacji ich pracy, jest faktycznym przywódcą państwa, ale jego wpływy polityczne systematycznie malały na rzecz Chruszczowa, zwłaszcza po aresztowaniu i straceniu Ławrientija Berii, do czego sam się przyczynił zawiązując sojusz z Chruszczowem.

9 lutego 1955 został zmuszony do złożenia samokrytyki, a plenum KC zwolniło go z funkcji premiera i przesunęło na funkcję wicepremiera i ministra energetyki. Na stanowisku szefa rządu zastąpił go marszałek Nikołaj Bułganin. Prawdziwym przywódcą państwa został Chruszczow, który objął stanowisko I sekretarza KC.

Stosunki między nowym przywódcą a starymi współpracownikami Stalina nie układały się i wreszcie w 1957 "antypartyjna grupa”, w skład której wchodzili Malenkow, Wiaczesław Mołotow, Łazar Kaganowicz, Dmitrij Szepiłow, Nikołaj Bułganin i Klimient Woroszyłow podjęła nieudaną próbę obalenia Chruszczowa. Kariera polityczna Malenkowa dobiegła końca, od 1957 pracował jako dyrektor elektrowni, a w 1961 został zwolniony na emeryturę i wydalony z partii. Nie odebrano jednak jego przywilejów: bezpłatnej daczy i zaopatrzenia.

                                     

2. Bibliografia, linki

  • A. Werth, Russia, the Post-War Years, Nowy Jork, 1972
  • Taubman, William 2003, Khrushchev: The Man and His Era, W.W. Norton & Co., ​ISBN 978-0-393-32484-6 ​
  • Wiera Dawydowa, Leonard Gendlin, Wyznania kochanki Stalina, Wydawnictwo WP MOST, Warszawa, 1990, tłum. Krzysztof Kowalski
  • Маленков Георгий Максимилианович na portalu hrono.ru
  • Tompson, William J. 1995, Khrushchev: A Political Life, St. Martins Press, ​ISBN 978-0-312-12365-9 ​
  • Fursenko, Aleksandr 2006, Khrushchevs Cold War, W.W. Norton & Co., ​ISBN 978-0-393-05809-3 ​
  • ros.
  • Маленков Георгий Максимилианович
  • S. Bialer, Stalins succesors: Leadership, Stability and Change in the Soviet Union, Cambridge, 1980
                                     
  • Stalina do wyboru Chruszczowa na stanowisko I sekretarza KPZR był Gieorgij Malenkow w pełni zależny od Berii. 4. Nikita Siergiejewicz Chruszczow 17 kwietnia
  • 2017: 55 Steps - Mort Cohen 2017: Śmierć Stalina Death of Stalin - Gieorgij Malenkow 1977: Kojak inspektor medyczny 1 odcinek 1978: Starsky i Hutch
  • Włodzimierz Lenin Aleksiej Rykow Wiaczesław Mołotow Józef Stalin Gieorgij Malenkow Nikołaj Bułganin Nikita Chruszczow Aleksiej Kosygin Nikołaj Tichonow
  • komunistycznej Włodzimierz Lenin 1922 1924 Józef Stalin 1922 1953 Gieorgij Malenkow 1953 1955 Nikita Chruszczow 1953 1964 Leonid Breżniew 1960 1982
  • Włodzimierz Lenin Aleksiej Rykow Wiaczesław Mołotow Józef Stalin Gieorgij Malenkow Nikołaj Bułganin Nikita Chruszczow Aleksiej Kosygin Nikołaj Tichonow
  • Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego Poprzednik Gieorgij Malenkow Następca Nikita Chruszczow Przewodniczący Zarządu Państwowego Banku
  • politycznej 4 grudnia 1941. Podpisuje Józef Stalin. Widoczni od lewej: Gieorgij Malenkow Władysław Anders, Stanisław Kot, Władysław Sikorski, Wiaczesław Mołotow
  • komunistycznej Włodzimierz Lenin 1922 1924 Józef Stalin 1922 1953 Gieorgij Malenkow 1953 1955 Nikita Chruszczow 1953 1964 Leonid Breżniew 1960 1982
  • Włodzimierz Lenin Aleksiej Rykow Wiaczesław Mołotow Józef Stalin Gieorgij Malenkow Nikołaj Bułganin Nikita Chruszczow Aleksiej Kosygin Nikołaj Tichonow
  • komunistycznej Włodzimierz Lenin 1922 1924 Józef Stalin 1922 1953 Gieorgij Malenkow 1953 1955 Nikita Chruszczow 1953 1964 Leonid Breżniew 1960 1982

Użytkownicy również szukali:

beria, gieorgij żukow, ławrientij beria nina gegechkori, sergo beria, śmierć stalina,

...
...
...