Poprzednia

ⓘ Junkier




                                     

ⓘ Junkier

Junkier

  • stopień wojskowy w armii niemieckiej i rosyjskiej. W Rosji carskiej – podoficer-szlachcic z cenzusem, który po dwóch latach służby mógł być mianowany oficerem. Za cara Aleksandra I powstały szkoły wojskowe, których słuchacze nosili stopień junkra, a do których przyjmowano kandydatów bez względu na pochodzenie. W Polsce odpowiednikiem tego stopnia jest stopień podchorążego.
  • niższy tytuł szlachecki w Belgii i Holandii jonkheer. Używany był także w Niemczech na określenie młodszych synów rodów szlacheckich junger Herr, Jungherr przeznaczonych do służby wojskowej i posiadających taki tytuł w chwili wstąpienia do armii, a w Prusach oznaczał głównie posiadaczy ziemskich. Odpowiadająca mu polska ranga szlachecka zanikła w późnym średniowieczu. Część jej nosicieli weszła do szlachty właściwej, część spadła do warstwy wójtowsko-sołtysiej.

Junkrzy – właściciele dużych obszarów ziemi w Prusach, Meklemburgii i Holsztynie. W ich rękach znajdowały się ogromne majątki w szczególności na wschodzie Prus, postrzegani jako przeciwnicy liberalizmu. Postępująca industrializacja wpłynęła na ograniczenia ich wpływów i pozycji w państwie. Junkrzy często zostawali oficerami w armii niemieckiej np. Gerd von Rundstedt.