Poprzednia

ⓘ Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne




                                     

ⓘ Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne

Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne – istniejące w latach 1957–1989 koncesjonowane przez władze PRL ugrupowanie społeczno-polityczne, skupiające chrześcijan różnych wyznań.

                                     

1. Historia

W listopadzie 1956 grupa 40 działaczy Stowarzyszenia "Pax” dokonała secesji i utworzyła Chrześcijański Instytut Społeczny, przemianowany w 1957 na Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne. Prezesami tej organizacji byli kolejno: Jan Frankowski do 1968, Zygmunt Filipowicz do 1974, Kazimierz Morawski do 1989. Do prominentnych działaczy ugrupowania zaliczali się m.in.: Dominik Horodyński, Wojciech Kętrzyński, Konstanty Łubieński, Andrzej Micewski, Stanisław Jan Rostworowski i Jacek Wejroch.

Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne miało być w swoim założeniu ogólnochrześcijańską platformą dialogu pomiędzy władzami i społeczeństwem. Nie uznawało się za reprezentanta hierarchii kościelnej, lecz ogółu chrześcijan. W początkowym okresie istnienia nie opowiadało się za pluralizmem światopoglądowym, akceptując dominację marksizmu-leninizmu. Od 1980 zgłaszało postulat poszerzenia swobód wyznaniowych oraz równouprawnienia osób wierzących i niewierzących w życiu publicznym.

Przez Kościół katolicki i liczne grono katolików świeckich było postrzegane jako narzędzie władz komunistycznych w ograniczaniu wpływów kościoła katolickiego w Polsce. Dla wielu osób wierzących tworzyło jednocześnie możliwość uczestnictwa w życiu publicznym, zdominowanym przez wyznającą światopogląd materialistyczny PZPR.

ChSS złożyło swój akces do Frontu Jedności Narodu 1957 i PRON 1982. Reprezentanci ChSS mieli zagwarantowane miejsca w Sejmie PRL 1957–1989 oraz radach narodowych różnych stopni. Przedstawiciele tego ugrupowania pełnili m.in. funkcje przewodniczących miejskich rad narodowych we Wrocławiu 1988–1990 i Hajnówce 1984–1990. Jan Meysztowicz reprezentował ChSS w Trybunale Stanu.

Stowarzyszenie posiadało własny Instytut Wydawniczy Novum. Organy prasowe: "Za i przeciw”, "Tygodnik Polski” – wraz z dodatkiem przeznaczonym dla prawosławnych: "Tygodnikiem Podlaskim” – i polonijny "Hejnał Mariacki”.

W 1989 ChSS przekształciło się w Unię Chrześcijańsko-Społeczną.

W 1974 organizacja liczyła tysiąc członków zrzeszonych w 15 oddziałach, na początku lat 80. – 7 tysięcy, zaś w 1989 – 17.5 tys. członków w 45 województwach i 28 miejskich oddziałach.

W kadencji 1988–1990 ChSS reprezentowało 349 członków w radach narodowych różnego stopnia.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...