Poprzednia

ⓘ Győző Forintos




Győző Forintos
                                     

ⓘ Győző Forintos

Od roku 1954 wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Węgier, najlepszy wynik osiągając w 1968 w Budapeszcie, gdzie zdobył tytuł mistrza kraju. Rok później również odniósł duży sukces, zajmując w finałowym turnieju II miejsce za Peterem Dely. Pomiędzy 1958 a 1974 rokiem sześciokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach, zdobywając 4 medale: trzy wraz z drużyną srebrne w latach 1970 i 1972, brązowy - w 1966 oraz indywidualnie złoty, za wynik 10½ z 13 partii na VI szachownicy w roku 1958. Oprócz tego, w latach 1961 - 1973 czterokrotnie wystąpił w drużynowych mistrzostwach Europy, na których wywalczył 6 medali: cztery wraz z drużyną oraz indywidualnie dwa złote 1965 - na VI szachownicy, 1970 - na IX szachownicy.

Odniósł wiele sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. w Reggio Emilia turniej szachowy 1962/63, I m., Budapeszcie, Bordeaux 1964, dz. I m. wraz z Klausem Dargą i Aleksandarem Matanaviciem, Monte Carlo, Wijk aan Zee, Bai, Caorle, Madonna di Campiglio, Vrnjackiej Banji 1973, II m., Reykjavíku 1974, II m., Nowym Sadzie 1974, II m., Sarajewie 1978, II m. oraz w Cienfuegos.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1972 r., z wynikiem 2495 punktów zajmował wówczas 77. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 4. miejsce wśród węgierskich szachistów.

Jest autorem wraz z Ervinem Haagiem dwóch książek poświęconych szachowym debiutom:

  • Easy Guide to the 5.Nge2 King’s Indian, 2000, ​ISBN 1-85744-245-8 ​
  • Petroff Defence, 1992, ​ISBN 0-02-028561-2 ​