Poprzednia

ⓘ Sōhyō




                                     

ⓘ Sōhyō

Sōhyō, pełna nazwa: Nihon-rōdōkumiai-sōhyōgikai - dawniej największa federacja związków zawodowych w Japonii.

Sōhyō powstała w 1950 jako demokratyczny ruch związkowy i szybko stała się najsilniejszą organizacją pracowniczą w powojennej Japonii oraz nawiązała ścisłe kontakty z Socjalistyczną Partią Japonii. W latach 80. XX w. Sōhyō miała 4.4 mln członków. Pracowali oni przede wszystkim w sektorze publicznym ok.60%, w odróżnieniu od dwóch innych central związkowych: Dōmei Japońska Konfederacja Pracy i Chūritsu-rōren Federacja Niezależnych Związków Zawodowych Japonii, zrzeszających głównie pracowników sektora prywatnego. Te dwie centrale utworzyły w 1989 日本労働組合総連合会 jap. Nihon-rōdōkumiai-sōrengōkai, Japońską Konfederację Związków Zawodowych, w skrócie Rengō. W 1990 Sōhyō dołączyła do Konfederacji, tworząc wspólną organizację związkową, liczącą ok. 6 mln członków dane z 2006 r.

                                     

1. Związki z Polską

W 1980 dyrektor Sōhyō, Mitsuo Tomizuka, odwiedził Polskę i spotkał się z działaczami "Solidarności" m.in. Lechem Wałęsą oraz Yoshiho Umedą. Organizacja zadeklarowała wsparcie moralne i materialne. Została podpisana oficjalna umowa międzyzwiązkowa, pierwsza w historii "Solidarności". Na zaproszenie przekazane przez Sōhyō, członkowie "Solidarności" odwiedzili Japonię w 1981.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...