Poprzednia

ⓘ 10 Dywizjon Artylerii Konnej (II RP)



10 Dywizjon Artylerii Konnej (II RP)
                                     

ⓘ 10 Dywizjon Artylerii Konnej (II RP)

Dywizjon został sformowany po wojnie polsko-bolszewickiej i udziału w niej nie miał. Jednak poszczególne baterie, z których dywizjon powstał – posiadały już swoje tradycje bojowe w ramach dywizjonów artylerii konnej, do których należały przed przybyciem do Jarosławia.

1 kwietnia 1922 Minister Spraw Wojskowych rozkazał sformować na terenie Okręgu Korpusu Nr X w garnizonie Jarosław 10 Dywizjon Artylerii Konnej. 11 kwietnia 1922 roku przybyło do Jarosławia 2 oficerów, 12 podoficerów, 97 kanonierów i 131 koni z 3 baterii 7 Dywizjonu Artylerii Konnej. Trzy dni później kolejnych 3 oficerów, 8 podoficerów, 72 kanonierów i 90 koni z 3 baterii 1 Dywizjonu Artylerii Konnej. 22 kwietnia w garnizonie stawiło się następnych 3 oficerów, 9 podoficerów, 87 szeregowych i 128 koni z 1 baterii 8 Dywizjonu Artylerii Konnej. Pierwszym dowódcą i jednocześnie organizatorem był ppłk Witold Poray-Kuczewski, a adiutantem ppor. Władysław Grzębski. Dowódcami baterii zostali:

  • 2 baterii eks-3/1 dak – por. Józef Szilagyi,
  • 3 baterii eks-1/8 dak – kpt. Karol Jankowski.
  • 1 baterii eks-3/7 dak – kpt. Michał Śliwiński,

3 lipca 1924 roku 3 bateria odeszła do Lwowa, wchodząc w skład nowo formowanego 13 dywizjonu artylerii konnej. Odeszli: d-ca 3 baterii – kpt. Władysław Brzozowski, oficerowie - por. A. Bensdorff, por. J. Dłużniewski, chor. I. Argasiński, 3 podoficerów, 83 szeregowych i 122 konie.

                                     

1. Skład dywizjonu

  • sztab dowódcy dywizjonu
  • dowództwo
  • sekcja administracyjno-taborowa
  • sekcja administracyjno-taborowa
  • oddział zwiadowczy
  • 3 baterie
  • sekcja łączności
  • 2 plutony ogniowe
  • dowództwo baterii
  • kadra baterii zapasowej

Etat pokojowy z 1924 roku przewidywał 428 żołnierzy w tym 17 oficerów. Dowódca dywizjonu artylerii konnej na prawach dowódcy pułku, podlegał bezpośrednio dowódcy X Brygady Jazdy, do której organizacyjnie dywizjon należał wraz z 20, 22 i 24 Pułkiem Ułanów. Dowódca kadry baterii zapasowej dywizjonu podlegał bezpośrednio szefowi artylerii Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu. Zasady organizacji służby sanitarnej, weterynaryjnej i gospodarczej były analogiczne jak w pułkach jazdy i piechoty.

Od października 1933 roku dywizjon przeniesiono do Rzeszowa, do koszar kawaleryjskich Poniatowskiego przy ul. Lwowskiej. W związku z kilkakrotną reorganizacją dużych jednostek kawalerii dokonywano różnych zmian w etacie dywizjonu. I tak w 1935 roku dywizjon otrzymał organizację typu I. Skład wyglądał następująco:

  • kwatermistrzostwo
  • pluton gospodarczy
  • 2 baterie w składzie 10 BK pozostały 2 pułki kawalerii.
  • dowództwo
  • pluton łączności

W wyniku kolejnej reorganizacji 10 Brygady Kawalerii, przeprowadzonej od kwietnia 1937 roku, dywizjon został rozformowany. 1 bateria przemianowana została na 4. baterię 13 dak i w maju 1938 roku przeniesiona do Brodów. 2 bateria została przemianowana na 4. baterię 11 dak i przeniesiona do Bydgoszczy.

                                     

2. Uzbrojenie

Dywizjon wyposażony był w rosyjskie armaty 75 mm wz. 02/26. Uzbrojenie strzeleckie stanowiły karabiny Mosin, w połowie lat trzydziestych zastąpione karabinami wz. 1898a. Wymieniono również ckm Hotchkiss wz. 1925 na Maxim wz. 1910/1928.

                                     

3. Kadra dywizjonu

Dowódcy dywizjonu
  • ppłk art. Jan Woźniakowski VII 1932 – I 1937 → dowódca 22 pal
  • ppłk dypl. art. Tadeusz Leon Sheybal III 1929 – VII 1932 → delegat SG przy DOKP Wilno
  • ppłk art. Witold Poray-Kuczewski 1922-
  • ppłk art. August Trzos 31 V 1925 – 31 III 1929 → stan spoczynku
  • ppłk / płk art. Henryk Kreiss II 1924 – IV 1925 → 22 pap
Zastępcy dowódcy dywizjonu
  • kpt. art. Michał Śliwiński od 20 I 1923
Oficerowie dywizjonu
  • mjr Alojzy Tadeusz Schuster
  • kpt. Władysław Brzozowski
  • mjr SG Wiktor Czarnocki nadetatowy
  • Wincenty Rutkowski
  • kpt. Kazimierz Berdowski, odznaczony Krzyżem Walecznych, instruktor SPArt, † 1 XII 1928 Toruń

Kawalerowie Virtuti Militari

Żołnierze 3 baterii 1 dywizjonu artylerii konnej odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari

                                     

4. Symbole dywizjonu

Sztandar

W związku z rozformowaniem, dywizjon nie zdążył otrzymać sztandaru.

Święto

Święto dywizjonu obchodzone było w dniu 15 września, począwszy od 1925, w rocznicę zwycięskich walk na froncie bolszewickim, zakończonych zdobyciem Sejn i Chodorowa wraz z 1 Brygadą Jazdy. Ponadto stan osobowy jednostki obchodził 3 sierpnia święto artylerii konnej.

Odznaka pamiątkowa

Od 20 maja 1922 oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.

Żurawiejka Ciężkie muszą być przeszkody - bowiem jestem bardzo młody.

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →