Poprzednia

ⓘ Eugeniusz Piasecki




Eugeniusz Piasecki
                                     

ⓘ Eugeniusz Piasecki

Eugeniusz Witold Piasecki – polski lekarz, teoretyk wychowania fizycznego i higieny szkolnej, harcmistrz Rzeczypospolitej, współtwórca terminologii harcerskiej. Patron Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.

                                     

1. Życiorys

Był synem Wenantego, nauczyciela gimnastyki i twórcy Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół” we Lwowie. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie zapoznał się z ideami Henryka Jordana. W 1896 uzyskał dyplom uniwersytecki i wyjechał na krótko do Wiednia. Po powrocie do Lwowa w 1899 podjął pracę nauczyciela gimnastyki w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie, pracując tam do 1914. Na przełomie 1899 i 1900 zakładał pierwsze uczniowskie drużyny piłkarskie, a w 1904 stworzył Klub Gimnastyczno-Sportowy przy IV gimnazjum oraz prowadzące szerszą, pozaszkolną działalność Towarzystwo Zabaw Ludu i Młodzieży. Klub Gimnastyczno-Sportowy przekształcił się w maju 1907 w klub Pogoń Lwów, którego Piasecki został pierwszym prezesem pełnił tę funkcję do listopada 1909; później był członkiem honorowym klubu. Od 1909 wykładał jako docent teorię wychowania fizycznego i higieny szkolnej na Uniwersytecie Lwowskim. W 1912 wydał we Lwowie, wspólnie z Mieczysławem Schreiberem, drugi – po Andrzeju Małkowskim – polski podręcznik skautingu Harce młodzieży polskiej. Położył tam nacisk na kultywowanie tradycji narodowych, problematykę czynników ogólnowychowawczych, abstynencję, krajoznawstwo i wychowanie fizyczne i obywatelskie w ruchu harcerskim. Wprowadził liczne podstawowe terminy harcerskie – harcerz, harcmistrz, zastęp, zastępowy i inne. W latach 1913–1914 redagował we Lwowie pismo "Skaut”. Znalazł się w gronie osób, obdarzonych 7 grudnia 1927 stopniem harcmistrza Rzeczypospolitej. Zajmował się także popularyzacją narciarstwa, był współtwórcą Karpackiego Towarzystwa Narciarzy 1907.

W okresie I wojny światowej wykładał w Polskim Kolegium Uniwersyteckim w Kijowie higienę szkolną. W 1919 osiadł w Poznaniu, został profesorem Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie wykładał teorię wychowania fizycznego i higieny szkolnej. Zakładał i przez lata kierował Katedrą Teorii Wychowania Fizycznego i Higieny Szkolnej przy Wydziale Filozoficznym 1919 oraz Studium Wychowania Fizycznego 1922 przy Wydziale Lekarskim tej uczelni. Studium przekształcono w 1950 w samodzielną Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego od 1972 pod nazwą Akademia Wychowania Fizycznego, której w 1981 roku nadano imię Eugeniusza Piaseckiego. Był rzecznikiem uniwersyteckiego kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego oraz autorem odpowiedniego programu nauczania. Wchodził w skład władz instytucji państwowych zajmujących się tą problematyką, a także był ekspertem Ligi Narodów. W 1920 założył i redagował miesięcznik "Wychowanie Fizyczne”. Był autorem pierwszej na świecie pracy na temat gimnastyki niemowląt lata 30. XX wieku.

Zmarł 17 lipca 1947 w wieku 74 lat. Został pochowany 21 lipca 1947 na Cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.

                                     

2. Dzieła

  • Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży, ze źródeł dziejowych i ludoznawczych przeważnie rodzinnych i z tradycji ustnej 1916
  • Dzieje wychowania fizycznego 1925
  • Zarys teorii wychowania fizycznego 1925
  • Harce młodzieży polskiej
  • Zasady Wychowania Fizycznego 1904
                                     

3. Życie prywatne

Ożenił się z Gizelą Zielińską ur. 28 listopada 1877 w Krakowie i miał z nią pięcioro dzieci. Byli to w kolejności: Eugenia ur. 1899, Stanisław 1900-1941, Władysław 1901-1978, Wanda ur. 1905 i Leszek ur. 1907.