Poprzednia

ⓘ Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011




Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011
                                     

ⓘ Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce 2011

13. Mistrzostwa Świata w Lekkoatletyce – zawody lekkoatletyczne, które odbywały się od 27 sierpnia do 4 września 2011 roku w Daegu w Korei Południowej. Areną zmagań sportowców był Daegu Stadium. Impreza była największym sportowym wydarzeniem na świecie w roku 2011. Relacje telewizyjne z mistrzostw były nadawane w 200 krajach i terytoriach na całym świecie.

Lekkoatletyczne mistrzostwa świata pierwszy raz odbywały się w Korei, a trzeci raz gospodarzem tych zawodów był kraj azjatycki. Zawody poprzedził kongres IAAF, który miał miejsce 24 i 25 sierpnia 2011. Od 2005 roku w celu promocji lekkoatletyki w Daegu odbywa się rokrocznie Colorful Daegu Pre-Championships Meeting, który obecnie znajduje się w kalendarzu IAAF World Challenge Meetings.

Do zawodów zgłoszono 1945 zawodników z 202 krajów – najwięcej w historii rozgrywanych od 1983 roku mistrzostw. Dotychczas najwięcej reprezentacji wystąpiło w mistrzostwach w 1999 w Sewilli 201, a najwięcej sportowców podczas zawodów w 2009 w Berlinie 1895.

Po raz pierwszy w historii lekkoatletycznych mistrzostw globu od wszystkich uczestników pobrano próbki krwi, celem przeprowadzenia badań antydopingowych.

W mistrzostwach nie wzięło udziału pięciu obrońców tytułu: południowoafrykański ośmiusetmetrowiec Mbulaeni Mulaudzi kontuzja, złota medalistka w biegu na 3000 metrów z przeszkodami z Berlina – Hiszpanka Marta Domínguez macierzyństwo, chińska maratonka Bai Xue, rosyjski skoczek wzwyż Jarosław Rybakow oraz niemiecka oszczepniczka Steffi Nerius zakończenie kariery.

                                     

1. Wybór gospodarza

Procedura wyboru gospodarza mistrzostw rozpoczęła się w 2006 roku. Na początku kwietnia do Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych IAAF zgłosiło się dziewięć krajów z pięciu kontynentów, które chciały zorganizować zawody. W gronie ofert znalazły się propozycje Australii Brisbane, Chorwacji Split, Hiszpanii Madryt lub Walencja, Korei Południowej Daegu, Maroka Casablanca, Rosji Moskwa, Stanów Zjednoczonych, Szwecji oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. 1 grudnia 2006 swoje kandydatury do organizacji mistrzostw w 2011 lub 2013 roku potwierdziły cztery miasta – australijskie Brisbane, koreańskie Daegu, szwedzki Göteborg oraz stolica Rosji Moskwa. Kilkanaście dni później, w związku odmową wsparcia finansowego przez szwedzki rząd, z walki o prawo do goszczenia czempionatu wycofał się Göteborg. Ostateczny wybór Rada IAAF podjęła 27 marca 2007 na spotkaniu w Mombasie, tuż po rozegranych tamże mistrzostwach świata w biegu na przełaj. Podjęto wówczas decyzję, że gospodarzem edycji mistrzostw w 2011 roku będzie Daegu, a w 2013 Moskwa. Daegu pokonało w walce o organizację imprezy Brisbane m.in. dzięki pomocy firmy Samsung, która w owym czasie została sponsorem IAAF.

                                     

2. Przygotowania do mistrzostw

Specjalnie na potrzeby mistrzostw w Daegu powstała wioska lekkoatletyczna, w której zamieszkają sportowcy – na powierzchni ponad 63 tysięcy metrów kwadratowych powstały budynki mieszkalne oraz stadion treningowy. Jej budowa rozpoczęła się w kwietniu 2009. 14 kwietnia 2010 – pięćset dni przed rozpoczęciem mistrzostw – zaprezentowano plakat promujący zawody oraz przedstawiono maskotkę czempionatu. 7 i 8 czerwca 2010 miasto gościło kolejną edycję czempionatu Korei Południowej, podczas której Kim Gook-young poprawił 31-letni rekord kraju w bieg na 100 metrów. Równo na rok przed zawodami rozpoczęła się dystrybucja biletów. We wrześniu prezydent Korei Południowej Lee Myung-bak odwiedził obiekt w Daegu i zapoznał się z aktualnym etapem przygotowań do zawodów. Na posiedzeniu Rady IAAF w listopadzie 2010 w Monako zatwierdzono wzór medali jakie będą otrzymywać zawodnicy. W grudniu 2010 stadion w Daegu zyskał nową – niebieską – nawierzchnię typu Mondo. W ceremonii prezentacji odświeżonej bieżni wzięli udział lokalni politycy oraz koreańscy lekkoatleci, którzy kilka tygodni wcześniej zdobyli medale igrzysk azjatyckich. 7 kwietnia 2011 na konferencji prasowej Komitet Organizacyjny zaprezentował oficjalną piosenkę mistrzostw – utwór Let’s Go Together. Do 22 sierpnia 2011 sprzedano 94% biletów.

                                     

3. Dzikie karty

Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych IAAF ogłosiło jesienią 2010, że za zgodą krajowych federacji mistrzowie kontynentów będą mogli bez konieczności wypełnienia minimum wystąpić w Daegu. Z przyznania tzw. "dzikich kart” będą mogli skorzystać złoci medaliści rozegranych w 2010 mistrzostw Afryki, mistrzostw Europy i mistrzostw Australii i Oceanii oraz zaplanowanych na 2011 mistrzostw Ameryki Południowej, mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów i mistrzostw Azji.

                                     

4. Kongres IAAF

24 i 25 sierpnia w Exco-Hotel w Daegu odbywał się 48. Kongres Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych. Pierwszego dnia obrad wybrano nowe władze IAAF – na kolejną kadencję na stanowisku prezydenta pozostał Senegalczyk Lamine Diack. Diack pełni funkcję szefa IAAF od 1999 roku. Nowymi wiceprezydentami IAAF zostali wybrani Dahlan Jumaan Al-Hamad Katar, Robert Hersh Stany Zjednoczone i Sebastian Coe Wielka Brytania. Wybory utrudniła awaria elektronicznego sprzętu do głosowania. Początkowo okazało się, że na kolejną kadencję wiceprezydentem federacji nie został wybrany Serhij Bubka jednak po ponownym przeliczeniu głosów Ukrainiec pozostał na swoim stanowisku.

                                     

5. Uczestnicy

W maju 2011 poinformowano, że udział w mistrzostwach zadeklarowało 201 z 212 federacji skupionych w IAAF. Na opublikowanych tydzień przed mistrzostwami listach zgłoszonych znalazło się 1945 sportowców z 203 krajów. W zawodach – w porównaniu z poprzednimi mistrzostwami z 2009 roku – nie wystąpiła Andora, Gruzja, Jordania, Korea Północna, Libia i Luksemburg. Nowymi uczestnikami zawodów będą reprezentacje Aruby, Czadu, Guamu, Gwinei Bissau, Mali, Nepalu oraz Timoru Wschodniego. Najliczniejszą ekipą była reprezentacja USA licząca 155 członków.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...