Poprzednia

ⓘ Nissan Maxima




Nissan Maxima
                                     

ⓘ Nissan Maxima

Nissan Maxima – samochód osobowy produkowany przez japoński koncern Nissan Motor. Zaliczany do klasy średniej-wyższej. Model zadebiutował w 1976 roku jako ulepszona wersja modelu Bluebird, od roku 1980 model został przeniesiony na wydzielone dla niego linie produkcyjne. Do 2004 roku Maxima była głównie produkowana w Oppamie, po 2004 roku została otwarta fabryka w Smyrna, w stanie Tennessee.

Na różnych kontynentach niektóre wersje Maximy nosiły nazwy: Cefiro lub Laurel.

                                     

1. 1976–1980

Produkcja Maximy została zainicjowana przez Nissana Bluebird Maxima, model był dostępny w USA jako Datsun 810 od lutego 1977 roku. Dostępne były dwie jednostki napędowe R6, SOHC 2.0 l który przeznaczoną na rynek japoński oraz 2.4 l stosowany w Nissanie Datusn 240Z przeznaczoną na rynek amerykański. Podstawowy model wyposażony był w gaźnik, w wersji sportowej stosowano wtrysk paliwa. Samochód wyposażony był w napęd tylny. W roku 1979 zaprezentowano 2-drzwiowe coupé - wersja charakteryzowała się odświeżoną stylistyką nadwozia.

                                     

2. 1981 – 1984 Pierwsza generacja

W roku 1981 w nowym modelu po raz pierwszy użyto nazwy Maxima. Był to w zasadzie Bluebird 910 oferowany na rynek japoński z wydłużonym o 10 cm przodem. Przez pierwszy rok samochód sprzedawany był w dwóch wersjach, 810 Deluxe oraz 810 Maxima, od roku 1982 wszystkie modele 810 nosiły już nazwę Maxima. W roku 1984, ostatnim roku produkcji Maximy I generacji, amerykański Datsun zaczął nosić znaczek Nissana tylko rocznik 1984 posiadał oba znaczki na tyle auta, "Nissan" oraz "Datsun".

                                     

3. 1985 – 1988 Druga generacja

Pod koniec 1984 została zaprezentowana nowa wersja Nissana Maximy bazująca na modelu Bluebird U11, była to pierwsza wersja przednionapędowa. Model ten wyposażony był w trzylitrowy silnik VG30E V6 157 KM - 119 kW oraz czterobiegową skrzynie automatyczną lub pięciobiegową skrzynie manualną. Silnik ten był pierwszym masowo produkowanym japońskim V6, w który był wyposażany również Nissan 300ZX. Druga generacja Maximy zaliczała się do segmentu samochodów kompaktowych. W roku 1988 została zakończona produkcja modelu w wersji kombi, która była dostępna od modelu Datsun 810.

                                     

4. 1989 – 1994 Trzecia generacja

Trzecia generacja Maximy była produkowana w latach 1989 – 1994. Dostępne były dwie wersje, amerykańska - luksusowa oraz europejska. Nadwozie oznaczono symbolem J30 nie mylić z Infiniti J30. Był to pierwszy japoński samochód przekraczający szerokością japoński limit 67 cali 1701.8 mm co czyniło Maximę bardziej komfortową dla pasażerów. W porównaniu do II generacji zawieszenie stało się twardsze bardziej sprężyste co pozytywnie wpłynęło na pokonywanie zakrętów, w kwestii bezpieczeństwa w drzwiach pojawiły się wzmocnienia, za dopłatą można było zamówić poduszkę powietrzną, system ABS był standardowy. Automatyczna skrzynia biegów posiadała 3 tryby pracy. 5 biegowa skrzynia manualna została doskonale wystopniowana. Bagażnika o pokaźnych rozmiarach 510 litrów nie było można powiększyć przez złożenie tylnych foteli. Bagażnik można było otwierać zdalnie po przekręceniu kluczyka. Nissanowi Maximie w latach jego produkcji zarzucano spore natężenie hałasu podczas szybkiej jazdy, a to poprzez źle skonstruowane nadwozie pod względem aerodynamicznym strugi powietrza opływającego nadwozie.

Maxima trzeciej generacji była w pierwszej kolejności zaprezentowana na rynek europejski zastępując model Laurel. Wersje oferowane na Europę:

  • 3.0 S
  • 3.0 SE
  • 3.0

Wszystkie australijskie wersje posiadały wyłącznie skrzynię automatyczną oraz silnik VG30DE.

Wersje sprzedawane w Japonii oraz Europie wyposażone były w 5 biegową skrzynię manualną jako opcję, wersje na Amerykę Północą oraz Australię były standardowo wyposażane w skrzynię automatyczną. Maxima sprzedawana w Nowej Zelandii była wyposażana w skrzynię manualną.

Rzeczą wyróżniającą J30 od modeli produkowanych do 2004 roku jest niezależne tylne zawieszenie. Silnika z tej generacji Maximy użyto w sportowym aucie z 1989 roku Nissanie 300 ZX dodatkowo wyposażono go w dwie turbosprężarki.



                                     

5. 1995 – 1999 Czwarta generacja

Maxima czwartej generacji oznaczona została symbolem A32. Występowały dwie wersje, europejska QX oraz amerykańska. Podstawową jednostkę napędową stanowił trzylitrowy motor V6 VQ30DE o mocy 193 KM EU i 190 KM US. Na rynek europejski wydany została również oszczędniejsza jednostka 2.0 140 KM VQ20DE.

Silnik VQ30DE przez pięć lat był uznawany jako jeden z dziesięciu najlepszych silników świata magazynu Ward Wards 10 Best Engine List, jego miejsce na liście zastąpił jego następca VQ35DE, oraz kolejne jego ulepszenia w chwili obecnej 2008 silniki VQ pozostają 14 lat na liście).

W 1997 model zza oceanu przeszedł lifting, wzrosły wymiary nadwozia, wnętrze przeszło delikatne zmiany. Różnice wersji QX w modelach 1995-1997 do modeli 1997-1999 to między innymi: listwy boczne w kolorze nadwozia, czerwone wskazówki zegarów, trzecie światło stop, głośniki wysokotonowe przeniesione ze słupków w drzwi boczne, boczne poduszki powietrzne umieszczone w fotelach modele po lifcie posiadają w sumie 4. Skrzynia automatyczna charakteryzowała się wysoką wytrzymałością oraz bardzo dobrymi parametrami. Głównie dla europejskich konsumentów przewidziana była 5-biegowa przekładnia manualna, ale można również spotkać sportowe modele Maximy w Stanach Zjednoczonych. Opcjonalnie można było zamówić system Audio Bose. Auto występowało w Filmie "Szybcy i wściekli” w stylizacji JDM.

                                     

6. 2000 – 2004 Piąta generacja

Tak jak w latach 90. Nissan postanowił wyodrębnić dwie wersje A33 EU i USA. Są to ostatnie Maximy produkowane w Japonii 2000-04, ponieważ następne modele składane były w USA w fabryce Tennessee.

Wersja europejska wyróżniała się nową stylistyką na tle konkurencji. W swojej gamie silników producent oferował dwulitrowy 140-konny silnik oraz trzylitrowy motor o mocy 200 koni. Do obydwu jednostek konstruktorzy montowali 5-biegową przekładnię manualną oraz 5-biegowy automat o różnych trybach pracy. Producent oznajmił, iż automat do tego modelu był specjalnie zaprojektowany, natomiast użytkownicy mają pewne zastrzeżenia co do jego trwałości. Na rynku europejskim zrezygnowano z nagłośnienia systemu Audio Bose.

W 2004 zakończono produkcję Maximy na rynek europejski. Podobna politykę przyjęła Toyota z modelem Camry. Zdaniem producentów auta cieszyły się zbyt małą popularnością, nie tak jak za oceanem. Prawdopodobnie głównym powodem była zbyt wysoka cena, która oscylowała w granicach 180 tys zł. dla porównania cena w USA 20-30 tys USD.

Wersja amerykańska początkowo bazowała technicznie na poprzedniku A32. Do wyboru oferowano 5-biegową przekładnie manualną oraz 5-biegowy automat w połączeniu z jedynym dostępnym trzylitrowym motorem VQ30DE-K o mocy 222-227 KM. W 2002 został wprowadzony nowy 3.5-litrowy silnik VQ35DE o mocy 255 KM. Do przeniesienia napędu użyto 5-biegowego automatu oraz nowej 6-biegowej przekładni manualnej 10% ogólnej sprzedaży. Sprzężenie 3.5 litrowego silnika z manualną przekładnią pozwalało rozpędzić pojazd w zaledwie 5.9s do 100 km/h.Opcje dodatkowe: System Audio Bose, Reflektory ksenonowe HID. W 2003 wyszła specjalna edycja Titanium dedykowane koła i wnętrze, również tak jak edycja Meridian podgrzewane siedzenia i koło kierownicy, system nawigacji GPS.



                                     

7. 2004 – 2008 Szósta generacja

Szósta generacja Nissana Maximy została wprowadzona na rynek w 2004 roku. Do napędu służyły dwa silniki benzynowe V6, 3.0 VQ30DE i 3.5 VQ35DE i mocach odpowiednio 200 i 265 koni. Były sprzęgnięte z 5-biegowym automatem lub 6-biegową skrzynią ręczną. Moment obrotowy 340 Nm osiągany był przy 4300 obr./min. W porównaniu do poprzednika był bardziej luksusowy. W standardzie można było otrzymać skórzaną tapicerkę, elektrycznie regulowane i sterowane lusterka, elektrycznie regulowaną kierownicę podgrzewaną, elektryczne szyby, elektryczne fotele podgrzewane, chłodzone i wentylowane z funkcją pamięci, reflektory ksenonowe HID, automatyczną klimatyzację dwu- lub czterostrefową opcja, alufelgi 18-calowe, system audio Bose, przyciemnione szyby, otwieraną i zamykaną automatycznie klapę bagażnika itd. Samochód bazował na podzespołach i częściach Nissana 350Z, natomiast płyta podłogowa była taka sama jak w Infiniti G35. Sprzedaż w Europie zakończono ze względu na lepszą sprzedaż w Stanach Zjednoczonych. Koniec produkcji nastąpił w 2008 roku. Następca Maximy A34 to Maxima A35.

                                     

8. 2009-2015 – siódma generacja

7. generacja modelu nosi oznaczenie A35. Samochód został zaprezentowany po raz pierwszy 2008 na New York International Auto Show. Jest to drugi model Nissana oznaczony hasłem 4DSC – 4-door sports car. Jest produkowany w Stanach Zjednoczonych w Tennessee w mieście Smyrna.

Do napędu użyto tylko jednej jednostki napędowej - V6 3.5 VQ35DE. Według specyfikacji dostępnej na stronie Nissana auto dysponuje mocą 290 KM przy 6400 obr./min oraz momentem obrotowym 354 Nm przy 4400 obr./min. Do przeniesienia napędu użyto automatycznej skrzyni biegów CVT Continuously Variable Transmission. Manualna przekładnia nie jest już oferowana, ponieważ sprzedano zaledwie 8% takich wersji. Oferowane jest w dwóch wersjach wyposażenia, S i SV.

Auto jest oferowane wyłącznie na rynek amerykański. W USA cena tego auta kształtowała się na początku od 28 do 36 tys. dolarów. Podczas kryzysu lato/jesień 2008 koncern zdecydował podnieść cenę o 2000 dolarów.

W 2010 Nissan planuje przywrócenie Maximy na rynek europejski dodając do gamy silników oszczędnego diesla, który zostanie opracowany razem z zaprzyjaźnionym koncernem Renault. Prawdopodobnie będą to silniki o pojemności 2.2 i 3.0 i mocy 170 i 245 KM