Poprzednia

ⓘ Jarocin (stacja kolejowa)




Jarocin (stacja kolejowa)
                                     

ⓘ Jarocin (stacja kolejowa)

Jarocin – stacja kolejowa w Jarocinie. Znajduje się przy ulicy Dworcowej 2. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca regionalnego.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 2400 pasażerów na dobę.

Budynek dworca w Jarocinie został wybudowany w latach 1870-1875 w czasie oddania do eksploatacji linii kolejowej Poznań Główny – Kluczbork. Został on opisany przez Jarosława Iwaszkiewicza w Młynie nad Lutynią. Jednak opis nieco odbiega od stanu rzeczywistego. Gmach dworca jest to budynek piętrowy i wykonany z czerwonej cegły licowej z wielopłaszczyznowym dachem z licznymi facjatami. Wewnątrz zachowane są dekoracje stiukowe. Jego powstanie uwarunkowane było budową linii kolejowych: Poznań Główny – Kluczbork ukończona w 1875 r. i Oleśnica – Krotoszyn – Gniezno 1876 r. Z chwilą uruchomienia kolejnych dwóch linii: w 1888 do Leszna i w 1906 r. Czempiń – Śrem – Jarocin stacja stała się jedną z najważniejszych stacji węzłowych w zaborze pruskim. Jest ostatnim zachowanym wielkim pruskim dworcem węzłowym na terenie Wielkopolski.

25 października 1919 r. dworzec był widownią spotkania społeczeństwa jarocińskiego z marszałkiem Józefem Piłsudskim.

Dziś zaliczany jest do obiektów zabytkowych PKP. Uchroniło go to przed modernizacją zewnętrzną i nie podzielił losu m.in. neogotyckiego dworca leszczyńskiego. Dworzec w Jarocinie był pierwszym dworcem kolejowym w Wielkim Księstwie Poznańskim z oświetleniem elektrycznym. Przeprowadzona została jedynie modernizacja wnętrza dworca i podzielona została na dwa etapy:

  • etap realizowany w latach 1987-1988 – modernizacja części gastronomicznej.
  • etap realizowany w latach 1979-1983 – modernizacja części przeznaczonej dla podróżnych;

Podczas pierwszego etapu wymieniono stropy drewniane na staloceramiczne, przebudowano pomieszczenia kas biletowych, poczekalnie dla podróżnych, zmodernizowano poddasze i odtworzono pierwotny wystrój wnętrz. Odnowiono również nadokienne zewnętrzne freski. W drugim etapie odnowiono część gastronomiczną poprzez założenie nowych instalacji gazowych i wodno-kanalizacyjnych. Odnowiono również ściany pomieszczeń.

W roku 2013 przeprowadzono kosztem 4.9 mln zł remont dworca wraz z najbliższym otoczeniem. Prace przebiegały pod okiem konserwatora zabytków.