Poprzednia

ⓘ Julian Radziewicz




                                     

ⓘ Julian Radziewicz

Julian Radziewicz – polski pedagog, publicysta, doktor habilitowany, profesor Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Specjalista w zakresie zastosowania dialogu pedagogicznego w praktyce, oraz w dziedzinie samorządności i demokracji szkolnej. Autor publikacji naukowych, recenzent i promotor prac doktorskich. Redaktor naczelny czasopisma pedagogicznego "Nasza Szkoła”. Członek Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Kawaler Orderu Uśmiechu, który odebrał z rąk kanclerza Cezarego Leżeńskiego.

                                     

1. Życiorys

Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z 1960 r. Był wykładowcą Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, kierownikiem Zakładu Pedeutologii, Prorektorem do Spraw Dydaktyki i Spraw Studenckich w latach 1991-1996, oraz wykładowcą Wydziału Pedagogiki Gdańskiej Wyższej Szkoły Pedagogiki. Współtwórca i wieloletni wykładowca Kolegium Edukacji Specjalnej Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Długoletni pracownik naukowy Instytutu Badań Edukacyjnych w Warszawie, wicedyrektor placówki w latach 1990-1991 oraz członek Rady Naukowej.

W czasach stanu wojennego od lutego 1982 współpracował przy wydawaniu podziemnego pisma oświatowego "Tu Teraz”, a w 1985 założył czasopismo "Edukacja i Dialog”, które ukazuje się do dziś. Podczas obrad Okrągłego Stołu był ekspertem strony społecznej przy podstoliku ds. młodzieży. Po wyborach w czerwcu 1989 był też redaktorem naczelnym czasopisma "Nowa Szkoła” do grudnia 2000.

Miesięcznik "Edukacja i Dialog”, którego był redaktorem naczelnym do czerwca 2007, wymyślił w czasie stanu wojennego, kiedy próbował zjednoczyć rozbite środowisko nauczycielskie wokół idei nowatorstwa pedagogicznego w praktycznym zastosowaniu. Był entuzjastą samorządu uczniowskiego oraz demokracji szkolnej, pedagogiem nie tylko z krwi, ale również z tzw. kośćcem. Po przełomie w 1989 oddał czasopismo pod skrzydła Społecznego Towarzystwa Oświatowego, z którym współpracował od początku istnienia tej organizacji jako doradca ds. dydaktyki. Jego artykuły na łamach "EiD” cieszyły się ogromnym powodzeniem wśród czytelników.

                                     

2. Wybrana bibliografia

  • "Działalność wychowawcza szkoły: wstęp do badań systemowych” Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1983, ​ISBN 83-02-01803-1 ​
  • "O samorządności uczniów w procesie wychowania szkolnego” Nasza Księgarnia 1988, ​ISBN 83-10-09223-7 ​
  • "Równi wśród równych czyli O samorządzie uczniowskim” Nasza Księgarnia 1985, ​ISBN 83-10-08733-0 ​
  • "Edukacja alternatywna: o innowacjach mikrosystemowych” Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1992, ​ISBN 83-02-04700-7 ​
  • "O planowaniu pracy wychowawczej” Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1989, ​ISBN 83-02-03473-8 ​
  • "Praca wychowawcy klasy: poradnik programowo-metodyczny” Młodzieżowa Agencja Wydawnicza 1980, ​ISBN 83-203-0199-8 ​
  • "Funkcja wychowawcy klasy: założenia i rzeczywistość” Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne 1981, ​ISBN 83-02-01206-8 ​