Poprzednia

ⓘ Tramwaje w Pjongjangu




Tramwaje w Pjongjangu
                                     

ⓘ Tramwaje w Pjongjangu

Tramwaje w Pjongjangu – system komunikacji tramwajowej w stolicy Korei Północnej - Pjongjangu.

Komunikacja tramwajowa spełnia bardzo ważną funkcję, gdyż mieszkańcy Korei Północnej zazwyczaj nie posiadają samochodów. Linie tramwajowe obsługują te części miasta, do których nie dociera metro i trolejbusy.

                                     

1. Historia

Początki komunikacji tramwajowej w Pjongjangu sięgają czasów okupacji japońskiej. Od 1910 roku następował silny rozwój miasta, gdzie 23 maja 1923 wyjechał pierwszy tramwaj elektryczny, zastępując stosowany dotychczas tramwaj konny. Linie tramwajowe znacznie ucierpiały w latach 50. XX wieku podczas wojny koreańskiej, a następnie nie zostały już odbudowane i komunikację tramwajową zlikwidowano.

Uroczyste uruchomienie pierwszej nowej linii tramwajowej Songsin – Mangyŏngdae miało miejsce 15 kwietnia 1991 – w 79. urodziny Kim Ir Sena, a 3 dni później linię udostępniono podróżnym. W 1992 uruchomiono drugą linię Tosŏng – Rangrang – Munsu, natomiast otwarcie trzeciej Sŏpyŏngyang – Rangrang miało miejsce w 1995. Dwie pierwsze linie mają rozstaw szyn 1435 mm, natomiast trzecia jest linią wąskotorową 1000 mm przeznaczoną głównie dla turystów i łączy stację metra Samhung z mauzoleum Kim Ir Sena. Sieć tramwajowa posiada trzy zajezdnie.

                                     

2. Tabor

Od początku eksploatacji stosowano wyłącznie czechosłowackie wagony Tatra T6B5K, KT8D5K i KT4K. W trakcie eksploatacji zlikwidowano przeguby w dwuczłonowych wagonach KT4.

W latach 1996–1998 zakupiono także ok. 100 sztuk używanych wagonów Tatra T4D wraz z doczepami B4D, wcześniej eksploatowanych w NRD.

Na linii wąskotorowej stosowane są szwajcarskie wagony wcześniej eksploatowane w Zurychu 18 sztuk wozów motorowych i 18 doczep.