Poprzednia

ⓘ Władimir Ałatorcew




                                     

ⓘ Władimir Ałatorcew

Władimir Aleksiejewicz Ałatorcew, ros. Владимир Алексеевич Алаторцев – rosyjski szachista, nauczyciel, autor i działacz szachowy, arcymistrz od 1983, sędzia klasy międzynarodowej od 1953 roku.

                                     

1. Kariera szachowa

Pierwszy znaczący szachowy sukces odniósł w roku 1931, dzieląc III miejsce w mistrzostwach Moskwy. Rok później zdobył tytuł wicemistrza Leningradu. W kolejnych latach osiągnął następujące sukcesy: I-II m. w Tbilisi 1933, I-II m. w mistrzostwach Leningradu 1933/34, V-VIII m. w mistrzostwach ZSRR Leningrad, 1934, remis 6 - 6 w meczu z Andorem Lilienthalem 1935, dz. I m. w mistrzostwach Moskwy 1936, 1937, I-II m. w Leningradzie 1938 oraz I m. w Rydze 1945,

W roku 1950 po raz ostatni wystąpił w finale indywidualnych mistrzostw ZSRR łącznie w swojej karierze w turniejach tych wziął udział 9 razy. Wkrótce zaprzestał gry w turniejach, skupiając się na działalności pozasportowej. W latach 1954–1961 był przewodniczącym federacji szachowej Związku Radzieckiego. W 1960 wydał książkę poświęconą szachowym debiutom pt. Modern Chess Theory.

Ałatorcew nigdy nie wystąpił w turnieju szachowym rozegranym poza granicami Związku Radzieckiego. W uznaniu wyników osiągniętych w przeszłości, Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu w roku 1983 honorowy tytuł arcymistrza.

Według systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w sierpniu 1940 r., z wynikiem 2626 punktów zajmował wówczas 21. miejsce na świecie.