Poprzednia

ⓘ Wostok (statek kosmiczny)




Wostok (statek kosmiczny)
                                     

ⓘ Wostok (statek kosmiczny)

Wostok – seria radzieckich jednoosobowych pojazdów kosmicznych.

Konstrukcja Wostoka była bazą do opracowania kolejnych statków kosmicznych, przede wszystkim Woschoda i Sojuza. Statki z serii Wostok były wynoszone z kosmodromu Bajkonur za pomocą rakiet typu Wostok 8K72 i jej pochodnych, np. Wostok 8K72E, która wynosiła prototypy Wostoka, nazywane Korabl-Sputnik.

Statki Wostok odbyły sześć lotów w kosmos między kwietniem 1961 roku a czerwcem 1963 roku. Każdorazowo były pilotowane przez jednego kosmonautę. Poprzedziło je siedem startów 5 udanych prototypów i statków testowych, Korabl-Sputnik, numerowanych od 1 do 5.

Konstrukcja Wostok składała się z dwóch części: sferycznej kabiny załogowej i modułu technicznego w kształcie stożka, wyposażonego w silnik hamujący typu TDU-1. Moduł techniczny był odrzucany przed rozpoczęciem powrotu. W końcowej fazie powrotu na Ziemię, pilot katapultował się i lądował za pomocą spadochronu.

Wybrane dane techniczne:

  • średnica: 2.43 m
  • masa: 4730 kg
  • zasilanie z akumulatorów, maksymalny czas lotu 10 dni.
  • długość: 4.4 m
  • średnica lądownika: 2.3 m

W kosmos zostało wystrzelonych sześć pojazdów tego typu.

  • Wostok 3 i Wostok 4 - 11 i 15 sierpnia 1962, pierwszy lot zespołowy, zbliżenie na 6.5 km.
  • Wostok 6 - 16 czerwca 1963; Walentina Tierieszkowa
  • Wostok 2 - 6 sierpnia 1961; Gierman Titow
  • Wostok 5 - 14 czerwca 1963; Walerij Bykowski
  • Wostok 1 - 12 kwietnia 1961; Jurij Gagarin; pierwszy lot kosmiczny człowieka po orbicie okołoziemskiej.

Pomyślnie wystrzelono też pięć prototypów:

  • Korabl-Sputnik 5
  • Korabl-Sputnik 1
  • Korabl-Sputnik 4
  • Korabl-Sputnik 3
  • Korabl-Sputnik 2