Poprzednia

ⓘ Legizm




                                     

ⓘ Legizm

Legizm – chińska szkoła filozoficzna, wywodząca się z konfucjanizmu, ale przyjmująca odmienne spojrzenie na naturę ludzką. Celem legistów było umocnienie państwa, panującej dynastii oraz armii. Legiści głosili pragmatyczną zasadę przestrzegania wszystkich jasno napisanych i ogłoszonych publicznie praw wydanych przez prawowitego władcę, niezależnie od ich moralnego znaczenia. W obliczu prawa wszyscy powinni być równi. W celu ich egzekwowania postulowali wprowadzenie rygorystycznego systemu kar i nagród.

                                     

1. Przedstawiciele szkoły

  • Shen Buhai zm. w 337 p.n.e. – nauczał, że najważniejszym czynnikiem w polityce i sprawowaniu władzy jest shu metoda, sztuka prowadzenia spraw i postępowania z ludźmi.
  • Shang Yang Gongsun Yang zm. w 338 p.n.e. – twierdził, że najważniejszym czynnikiem w polityce i sprawowaniu władzy jest fa prawo, reguła.
  • Han Feizi zm. w 233 p.n.e. – synteza legizmu, ostatni i największy teoretyk szkoły. Uważał że shi, shu i fa są jednakowo niezbędne. Jest autorem Hanfeizi, pokaźnego dzieła składającego się z 55 rozdziałów.
  • Shen Dao IV-III w. p.n.e. – twierdził, że najważniejszym czynnikiem w polityce i sprawowaniu władzy jest shi władza, autorytet.
  • Li Si ur. ok. 280 r. p.n.e. - zm. 208 r. p.n.e. – najsłynniejszy praktyk legizmu, kanclerz w państwie Qin, a po podbiciu przez nie całych Chin, kanclerz na dworze cesarskim.