Poprzednia

ⓘ Mike Bryan




Mike Bryan
                                     

ⓘ Mike Bryan

Michael Carl Bryan – amerykański tenisista, mistrz osiemnastu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i czterech w grze mieszanej, pięciokrotny triumfator ATP Finals w grze podwójnej, lider rankingu ATP w grze podwójnej, złoty medalista igrzysk olimpijskich z Londynu oraz brązowy medalista igrzysk olimpijskich z Pekinu w grze podwójnej, a także brązowy medalista igrzysk z Londynu w grze mieszanej, zdobywca Pucharu Davisa wraz z drużyną Stanów Zjednoczonych. Jego partnerem deblowym jest brat bliźniak, Bob Bryan.

                                     

1. Życie prywatne

Michael Bryan jest synem Wayne’a i Kathy Bryanów, nauczycieli tenisa. Jego brat bliźniak, Bob Bryan, jest od niego młodszy o dwie minuty. Ojciec Wayne jest prawnikiem, muzykiem, narodowym trenerem tenisowym, komentatorem i trzykrotnie został wybrany Trenerem Roku przez WTT. Angażuje się w wiele działań organizacji ATP, między innymi Dni Dziecka organizowane podczas różnych turniejów. Matka Kathy, z domu Blake, to była tenisistka, która czterokrotnie występowała w wielkoszlemowym Wimbledonie i doszła do ćwierćfinału gry mieszanej w 1965 roku.

Mike Bryan razem z bratem założył zespół muzyczny, w którym grał na bębnach i gitarze, a Bob na keyboardzie. Organizowali koncerty podczas imprez tenisowych i spotkań charytatywnych na całym świecie. Podczas US Open 2009 wydali własny album, zatytułowany Let it rip. Dnia 25 listopada 2012 roku poślubił w Kalifornii wieloletnią partnerkę Lucille Williams.

                                     

2. Kariera tenisowa

Mike Bryan jest zawodnikiem praworęcznym. Karierę tenisową rozpoczął w roku 1998, skupiając swoje umiejętności na deblu. Wygrał osiemnaście turniejów wielkoszlemowych, sześciokrotnie triumfował w Australian Open, dwa razy we French Open, czterokrotnie na Wimbledonie i sześciokrotnie w US Open. Bryan pięć razy zwyciężył również w kończących sezon zmaganiach ATP World Tour Finals, w których gra osiem najlepszych par z całego sezonu. Łącznie w przeciągu swojej kariery wygrał 123 turnieje rangi ATP Tour. Dodatkowo przegrał 62 finały rozgrywek ATP Tour, w tym czternaście wielkoszlemowych i dwa ATP Finals. Na początku września 2003 roku został sklasyfikowany na 1. pozycji w rankingu deblistów.

W grze mieszanej Bryan wygrał cztery wielkoszlemowe tytuły. Pierwsze trzy triumfy odniósł wspólnie z Lisą Raymond: w sezonie 2002 w US Open, rok później na paryskich kortach im. Rolanda Garrosa, a w roku 2012 na kortach Wimbledonu. Ponadto para zdobyła brązowy medal Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w tej właśnie konkurencji. W 2015 roku razem z Bethanie Mattek-Sands triumfowali we French Open.

Od 2003 roku Bryan reprezentuje USA w Pucharze Davisa. Do największych osiągnięć Amerykanina w tych rozgrywkach należy zwycięstwo w edycji z roku 2007, kiedy to w finale jego zespół pokonał Rosję 4:1. Mike Bryan zdobył punkt dla drużyny w rozgrywce deblowej wspólnie ze swoim bratem, pokonując parę Igor Andriejew-Nikołaj Dawydienko. W roku 2004 był również finalistą imprezy, jednak Amerykanie ulegli Hiszpanii 3:2.

Na igrzyskach olimpijskich w Atenach Bryanowie odpadli w ćwierćfinale z późniejszymi triumfatorami, Fernando Gonzálezem i Nicolásem Massú z Chile. Na igrzyskach w Pekinie amerykańska para zdobyła brązowy medal. W pojedynku o brąz pokonali Francuzów Arnauda Clémenta i Michaela Llodrę. Wcześniej, w meczu o finał Bryanowie przegrali z późniejszymi złotymi medalistami Rogerem Federerem i Stanislasem Wawrinką. Podczas igrzysk w Londynie bracia zdobyli złoty medal w deblu. W meczu finałowym pokonali debel Michael Llodra-Jo-Wilfried Tsonga wynikiem 6:4, 7:62. W grze mieszanej w parze z Lisą Raymond zdobył brązowy medal.

                                     

2.1. Kariera tenisowa Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP Tour Masters 1000 gra podwójna

Legenda

W, wygrał turniej

F, przegrał w finale

SF, przegrał w półfinale

QF, przegrał w ćwierćfinale

4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

RR, odpadł w fazie grupowej

–, nie startował w turnieju głównym